Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

"Λαϊκιστές" κι απατεώνες..

     Δήλωσε ο Επίτροπος Τίποτας: " Δυστυχώς, ο λαϊκισμός και ο εθνικισμός κερδίζουν έδαφος, και αυτό δημιουργεί πρόβλημα στο Ευρωπαϊκό εγχείρημα "
     Θα βάλουμε το συμπέρασμα πρώτο, από την αρχή, και μετά θα το τεκμηριώσουμε.
     Λοιπόν:  Όποιος πολιτικός κατηγορεί πολιτικό του αντίπαλο ως
"λαϊκιστή", είναι ο ίδιος απατεώνας.
     Και μάλιστα, όπως ξέρουμε από την καθημερινή μας ζωή
     ..ένας απατεώνας σπάνια περιορίζεται σε μία πλευρά, σε έναν τομέα του κοινωνικού βίου,
     ..αλλά  τις περισσότερες φορές είναι γενικά απατεώνας.

Η αθώωση του Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση

Η δίκη του Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση

Δικαστική πλάνη, ξεπέταγμα, ή εκτέλεση εντολής των κατακτητών της Ελλάδας;
Ζωή Γεωργαντά και Νικόλαος Λογοθέτης, 7-12-2016
Πού ακούστηκε δίκη για μείζον εθνικό θέμα να διεξάγεται χωρίς δικηγόρο κατηγορίας, χωρίς πολιτική αγωγή, με ουσιαστικά φιμωμένους τους μάρτυρες κατηγορίας, με τους κατακτητές της χώρας μας από την Eurostat και τις Βρυξέλες να ψεύδονται ενόρκως και ασυστόλως, με τον κατηγορούμενο Γεωργίου απόντα, προφανώς απολαμβάνοντα την χλιδάτη ζωή του στις ΗΠΑ (αφού εξετέλεσε το καθήκον του προς τον εργοδότη του, το ΔΝΤ), με τους δύο δικηγόρους του Γεωργίου να ωρύονται με ψεύδη, διαστρεβλωτικές αναφορές στον ν. 3832/2010 ακόμα και αναφορές στον τροποποιημένο ν. 3832/2010 που δεν ίσχυαν κατά την διάπραξη του συζητούμενου ποινικού εγκλήματος. Και το απαύγασμα της κατά τα άλλα ευπρεπούς δικαστικής διαδικασίας: η πρόεδρος του Δ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών να προσπαθεί να διαβάσει και να καταλάβει, όπως ήταν ολοφάνερο, τον στατιστικό νόμο 3832/2010 κατά τις υποδείξεις των δικηγόρων του Γεωργίου και κατά την διάρκεια του τελικού δεκάρικου λόγου αυτών των δικηγόρων.

Πιθανή έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ θα σημάνει το τέλος της λιτότητας;

Του Κωνσταντίνου Βέργου*
Ο φον Σόιμπλε έχει επανειλημμένα «εκβιάσει» για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Αυτή η απειλή, για πολλούς οικονομολόγους είναι ευχή. Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ, θα είναι η καταστροφή, άλλοι, ότι θα είναι η πανάκεια. Τι ακριβώς ισχύει;
Παρότι η εποχή που διανύουμε διακρίνεται παγκοσμίως από βαθιά κρίση, ως αποτέλεσμα κυρίως ανισοτήτων, κακής μακροχρόνια επιτοκιακής πολιτικής, υπερδανεισμού και άθλιας διαχείρισης πόρων, αυτό δεν σημαίνει πολλά πράγματα για το ξεκίνημα των κρίσεων. Ιστορικά το 95% των σημαντικότερων απρόβλεπτων κρίσεων παγκοσμίως ξεκινάνε από δύο ανισορροπίες, στο συνάλλαγμα και στα επιτόκια.

Δικαστική πλάνη, ξεπέταγμα, ή εκτέλεση εντολής των κατακτητών της Ελλάδας; Της Ζωής Γεωργαντά και του Νικολάου Λογοθέτη

Η αθώωση του Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ  για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση
Πού ακούστηκε δίκη για μείζον εθνικό θέμα να διεξάγεται χωρίς δικηγόρο κατηγορίας, χωρίς πολιτική αγωγή, με ουσιαστικά φιμωμένους τους μάρτυρες κατηγορίας, με τους κατακτητές της χώρας μας από την Eurostat και τις Βρυξέλες να ψεύδονται ενόρκως και ασυστόλως, με τον κατηγορούμενο Γεωργίου απόντα, προφανώς απολαμβάνοντα την χλιδάτη ζωή του στις ΗΠΑ (αφού εξετέλεσε το καθήκον του προς τον εργοδότη του, το ΔΝΤ), με τους δύο δικηγόρους του Γεωργίου να ωρύονται με ψεύδη, διαστρεβλωτικές αναφορές στον ν. 3832/2010 ακόμα και αναφορές στον τροποποιημένο ν. 3832/2010 που δεν ίσχυαν κατά την διάπραξη του συζητούμενου ποινικού εγκλήματος. Και το απαύγασμα της κατά τα άλλα ευπρεπούς δικαστικής διαδικασίας: η πρόεδρος του Δ΄ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών να προσπαθεί να διαβάσει και να καταλάβει, όπως ήταν ολοφάνερο, τον στατιστικό νόμο 3832/2010 κατά τις υποδείξεις των δικηγόρων του Γεωργίου και κατά την διάρκεια του τελικού δεκάρικου λόγου αυτών των δικηγόρων.

«Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα»

Το αποτέλεσμα του ιταλικού δημοψηφίσματος, το νέο πολιτικό και οικονομικό σκηνικό στη χώρα και η περίπτωση Ρέντσι μονοπωλούν τα σχόλια του τύπου. Επίσης ρεπορτάζ από τη Χίο εστιάζει στη νέα επίθεση κατά προσφύγων.
default
Το θέμα που κυριαρχεί στα πρωτοσέλιδα της Τρίτης είναι  αναμφίβολα η νέα πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται στην Ιταλία μετά την ηχηρή απόρριψη των προτάσεων της ιταλικής κυβέρνησης για μια νέα συνταγματική αναθεώρηση θεσμικής υφής στο δημοψήφισμα της Κυριακής καθώς και την ανακοίνωσή της πρόθεσης παραίτησης του πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι.

UBS: Έτος 2060: Δεν γνωρίζουμε πόσοι θα ζουν στην Ελλάδα αλλά σίγουρα θα έχουν μνημόνιο και μέτρα διαρκείας

Είναι πολύ δυσδιάκριτα τα οφέλη των βραχυπρόθεσμων μέτρων για το ελληνικό χρέος....κατά την UBS
UBS: Έτος 2060: Δεν γνωρίζουμε πόσοι θα ζουν στην Ελλάδα αλλά σίγουρα θα έχουν μνημόνιο και μέτρα διαρκείαςΣωτήριο έτος 2060.
Κάνουμε μια προβολή όχι του Δεκεμβρίου του 2016 αλλά του 2060 σε παρόντα χρόνο.
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εάν θα είναι εν ζωή.
Αυτό όμως που είναι βέβαιο ότι μέχρι το 2060 που θα πρέπει να έχουν αποπληρωθεί τα δάνεια, των θεσμών προς την Ελλάδα θα έχουμε μνημόνιο.
Αυτά επισημαίνει οικονομολόγος της ελβετικής τράπεζας UBS που μίλησε στο bankingnews.
Συγκεκριμένα τόνισε τα εξής «Είναι 100% βέβαιο ότι

Ιταλικό δημοψήφισμα: ρήγμα, όχι κατεδάφιση

Προχτές, λοιπόν, οι ιταλοί πήγαν σε δημοψήφισμα, στο οποίο οι τρεις στους πέντε ψήφισαν "Όχι" και οι άλλοι δύο ψήφισαν "Ναι". Αυτό το μάθαμε. Εκείνο που, κατά την γνώμη μου, δεν μάθαμε επειδή δεν μας ανέλυσαν σωστά, είναι τι ακριβώς απέρριψαν μ' αυτό το "Όχι". Πρόκειται πράγματι για άλλο ένα χαστούκι στην Ευρωπαϊκή Ένωση (γενικώτερα) και στην Ευρωζώνη (ειδικώτερα); Είναι σωστό να γίνεται λόγος για Itexit; Ας δούμε με ψυχραιμία τα πράγματα.

Κατ' αρχήν, να ξεκαθαρίσουμε ότι το προχτεσινό ιταλικό δημοψήφισμα δεν είχε καμμιά σχέση με το περυσινό δικό μας, αφού το θέμα του ήταν άσχετο με την Ε.Ε., τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως. Οι ιταλοί κλήθηκαν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν μια σειρά δομικών πολιτειακών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες είχαν μεν εγκριθεί από το κοινοβούλιο αλλά με μικρή πλειοψηφία, κάτι που, με βάση την νομοθεσία τής χώρας, απαιτεί την διεξαγωγή δημοψηφίσματος ώστε να πουν απ' ευθείας την γνώμη τους και οι πολίτες. Τί σόι μεταρρυθμίσεις ήσαν αυτές; Για να καταλάβουμε, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τον τρόπο λειτουργίας τού κοινοβουλευτισμού στην γείτονα χώρα.

La Stampa, 5/12/2016: "Η Ιταλία είναι μια σύγχρονη χώρα. Νίκησε το ΟΧΙ, το διαζύγιο παραμένει".
Υπότιτλος: "Και τώρα, δουλειά". Αξιοσημείωτο το σχεδόν 80% του ΟΧΙ στο -βιομηχανικό- Τορίνο.
Το ιταλικό κοινοβούλιο είναι διθάλαμο, δηλαδή συνίσταται από δυο σώματα: την Βουλή των Αντιπροσώπων με 630 βουλευτές και την Γερουσία με 315 γερουσιαστές. Ο τρόπος εκλογής των βουλευτών διαφέρει από εκείνον της εκλογής των γερουσιαστών. Για να εισαχθεί κάποιο νομοσχέδιο προς συζήτηση, πρέπει να εγκριθεί η εισαγωγή του και από τα δυο σώματα. Ομοίως, για να ισχύσει κάποιος νόμος, πρέπει να υπερψηφιστεί και από τα δύο σώματα, τα οποία συνεδριάζουν πάντοτε χώρια (πλην ελαχίστων περιπτώσεων, οι οποίες προβλέπονται από το σύνταγμα).

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Δύση.

Η προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα ζητήματα που έθετε η παγκοσμιοποίηση, έγινε κυρίως μέσω της Συνθήκης του Μάαστριχτ και με όσα νομοθετήματα ακολούθησαν. Ο βασικός λογικός πυρήνας των θεσμικών ρυθμίσεων ήταν  σε μεγάλο βαθμό η άσκηση της οικονομικής πολιτικής με βάση προκαθορισμένα κριτήρια την ευθύνη για πραγμάτωση των οποίων θα είχαν «Ανεξάρτητες» και «Γραφειοκρατικές Δομές» που δεν ελέγχονται από την καθολική ψηφοφορία των πολιτών. Η αδήριτη πραγματικότητα σε πολλές περιπτώσεις έθεσε εν αμφιβόλω αυτή την οικονομική  πολιτική, όπως πχ. στο θέμα της διάσωσης των κρατών. Το πρόβλημα όμως είναι ότι η αναγκαστικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν ενδυνάμωσαν , αντί  να αμβλύνουν , την παρουσία αυτών των  «αυτόνομων» τεχνοκρατικών δομών και μάλιστα «έφεραν» στην Ευρώπη τον υπ’ αριθμόν ένα «τεχνοκρατικό» οργανισμό το ΔΝΤ.