Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Χριστούγεννα στη Συρία...


Λευκός φώσφορος, λευκά κράνη, λευκά κρανία.
Ο μαύρος άντρας αφήνει τον Λευκό οίκο.
Ο Αι Βασίλης θα σταματήσει να ρίχνει από τις καμινάδες βόμβες ελευθερίας.
Η ζωή θα αρχίσει να φυτρώνει κάτω από τα ερείπια.
Λευκά και τα μάρμαρα της Παλμύρας με ίχνη αίματος και γεύση σάρκινης αλμύρας.
Ο δημοκράτης που εξοπλίζει.
Ο δικτάτορας που απελευθερώνει.
Κλάψε τώρα για τη Συρία, λένε τα σκυλιά του πολέμου με τα μυτερά αυτιά και την ουρά στα σκέλια που μάθαν το δάκρυ να το κάνουν όπλο χημικό.
Μητέρα Συρία, στάθηκες όρθια απέναντι σε αυτοκρατορία.
Και μια ημισέληνο που νόμιζε πως θα εξαφάνιζε για πάντα το άλλο της μισό.
Αυτό που άλλοι μάθανε να λένε ρατσισμό.
Εγώ το λέω όπως είναι.
Αρχαίο, οργήλο και χυδαίο σκοταδισμό.
Μητέρα Συρία. Όρθια στάθηκες απέναντι σε μια αυτοκρατορία που θελε να σε μοιράσει δίχως όρους
σε τρομοκράτες, τζιχαντιστές και μισθοφόρους.

ΠΕΤΡΟΣ ΑΡΓΥΡΙΟΥ


Ακολουθεί κείμενο πλήρες που με καλύπτει πλήρως για το όργιο προπαγάνδας. Μια παρένθεση μόνο: τα λευκά κράνη, κάναν mannaquin challenge με διασώσεις. Δεν ξέρω για το νόμπελ ειρήνης, αυτό το καβάντζωσε ο Ομπάμα, αλλά το όσκαρ σκηνοθεσίας το αξίζουν.
***
Γιατί τόσος «θρήνος» για το Χαλέπι από τα δυτικά ΜΜ«Ε»;;;

Η κουλτούρα της ταπείνωσης...

Η καπιταλιστική ταπεινωτική μηχανική μετατρέπει την ύπαρξη σε «τάπητα»
Tου Αντώνη Ανδρουλιδάκη*
Στο πλαίσιο του αγώνα του ενάντια στη θανατική ποινή, ο Αλμπέρ Καμύ, όρισε την κρίση ως «κρίση του ανθρώπου», συναρτώντας την με τη στάση του ανθρώπου απέναντι στο θάνατο του Άλλου. Σήμερα πια, η κρίση του καπιταλισμού είναι μια «κρίση του ανθρώπου» η οποία, όμως, θεμελιώνεται πάνω σε μια ιδιόμορφη «θανατική ποινή»: στην ταπείνωση του ανθρώπου από άνθρωπο, γεγονός που μάλλον υπερβαίνει τον κλασσικό ορισμό για την εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Λες και ο καπιταλισμός, μεταξύ άλλων, είναι και ένα πολύπλοκο δίκτυο ιμάντων μεταβίβασης της ταπείνωσης, από πάνω προς τα κάτω, ακολουθώντας το γνωστό φαινόμενο the dog effect – ο σκύλος, στο τελευταίο σκαλί της ταπεινωτικής ιεραρχίας, που «τρώει» την τελευταία κλωτσιά.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ S03E05: Δημοσιογραφία

Ο Κωνσταντίνος Πουλής σε ένα εκρηκτικό επεισόδιο μιλάει για τον δίαυλο μεταξύ πολίτη και πολιτικού, δηλαδή τη δημοσιογραφία. Και αν δεν τον έλεγαν και Πουλή θα έκανε πλάκα και με τον Κωτόφολο, τον «δημοσιογράφο» της Τράπεζας Πειραιώς και της Καθημερινής...

«Κόφτης» διαρκείας σε μισθούς και συντάξεις - Τι ζητά η τρόικα

“Κόφτη” διαρκείας σε μισθούς και συντάξεις ζητούν οι δανειστές να υιοθετήσει η κυβέρνηση προκειμένου αφενός να διασφαλιστεί η επίτευξη του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ από 2018 και μεσοπρόθεσμα, αφετέρου να “χαμηλώσουν” οι απαιτήσεις του ΔΝΤ για υιοθέτηση από τώρα πρόσθετων μέτρων ύψους 4,5 δις ευρώ.

Ο Βρετανός πρέσβης αποχαιρετά την Ελλάδα με μια συγκινητική επιστολή γεμάτη θαυμασμό για τους Ελληνες.

"Διαβάζοντας κανείς το κείμενο συναισθάνεται την μεγάλη αγάπη του για την Ελλάδα, από τότε που ήταν ακόμα παιδί και ο πατέρας του, τού έφερνε, όπως περιγράφει"

 «Ήταν άνοιξη, ήταν Πάσχα και η Ελλάδα ξυπνούσε. Ερωτεύτηκα και πάλι: αυτή τη φορά επρόκειτο για την πατρίδα σας. Το τοπίο της (γη και θάλασσα), τα μνημεία της, η κουζίνα της, το υπέροχα τέλειο κλίμα της, οι ιδιοσυγκρασίες της (τόσο διαφορετικές από τις αγγλικές ιδιοσυγκρασίες) – όλα με μάγεψαν. Κι ερωτεύτηκα το ίδιο έντονα κι εσάς τους Έλληνες», γράφει ο Τζον Κίτμερ.

H επανεμφάνιση ενός ολετήρα.

...είναι δυνατόν να αποτελούν είδηση οι απόψεις ενός πολιτικού φαφλατά. Ακόμα επιμένει να σώζει τη χώρα! Μετά απ' αυτό, συμφωνώ απόλυτα με τον τίτλο του UNFOLLOW που κυκλοφορεί.

Ο ένοχος της χρεοκοπίας

Γ.Κοντογιώργης: Ο Δημήτρης Βικέλας και το παράδειγμα του πολέμου του 1897. ..

Γιώργος Κοντογιώργης.

 Ο πόλεμος του 1897 ο Δημήτρης Βικέλας.

ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΙΣ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. Για την αιτιολογία του φαινομένου βλέπε τα έργα μου: (α) Η δημοκρατία ως ελευθερία. Δημοκρατία και αντιπροσώπευση, εκδόσεις Πατακη, ιδίως τις σελίδες 689 επ.(η κομματοκρατία ως πολιτικό σύστημα) και (β) 12/2008. Οι νέοι, η ελευθερία και το κράτος, εκδόσεις Ιανός.