Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Αντίσταση στην ομηρεία και στην παρακμή

του Λαοκράτη Βάσση –

    Οι ημέρες του 2017 ήταν πολύ δύσκολες, όπως όλων των μνημονιακών χρόνων. Το ίδιο δύσκολες αναμένεται να είναι και οι ημέρες του 2018. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε μια μαχητική στάση ζωής για να τις αντιμετωπίσουμε. Θα έλεγα πως χρειαζόμαστε μια νέα Αντίσταση! Αντίσταση στον κατήφορο, αντίσταση στην παρακμή. Αλλά με ανοιχτά όλα τα παράθυρα και τις πόρτες προς τους άλλους λαούς και τις αξίες όλου του κόσμου. Έτσι ώστε να μην αφήσουμε κανένα περιθώριο στη νοσηρή πατριδολατρεία. Θα πρέπει, δηλαδή, πάντα να σεβόμαστε το αξιακό βάθος του τόπου μας, το οποίο είναι, μες στη βαθύτερη ουσία του, οικουμενικό! ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η «γεύση του μέλλοντος», η αβελτηρία και η παραπομπή

του Δημήτρη Σκουτέρη –

Εξοργίζομαι, θυμώνω, ενοχλούμαι αφόρητα, με προσβάλει ως πολίτη η πολιτική-ιδεολογική αλλά ακόμα και η διαχειριστική ανεπάρκεια ορισμένων κυβερνητικών στελεχών. Εκτός από τα τρία μνημόνια σύντομα θα κληθούμε να πληρώνουμε και πρόστιμο εξ αιτίας της μη έγκαιρης ενσωμάτωσης στο εσωτερικό μας δίκαιο της Ευρωπαϊκής οδηγίας 2014/89 για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό (ΘΧΣ). Συνέχεια εδώ

Τι φέρνει το 2018 στην ελληνική οικονομία

του Κώστα Μελά –

Οι προβλέψεις διεθνών και εγχώριων φορέων για τη μεγέθυνση του ΑΕΠ το 2018 συγκλίνουν στην πρόβλεψη ενός ρυθμού της τάξης του 2% και άνω, με ανώτατο όριο το 2,6%. Η διαφοροποίηση των ανωτέρω σεναρίων δεν μπορεί παρά να σχετίζεται με διαφορετική αξιολόγηση των κινδύνων, στους οποίους εκτίθεται η ελληνική οικονομικά, όπως και των παραγόντων εκείνων που η επίδρασή τους κρίνεται ως θετική. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο ρόλος του Ισραήλ στη γενοκτονία στην Γουατεμάλα και η μεταφορά της πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ


Η ανακοίνωση της κυβέρνησης της Γουατεμάλας ότι σκοπεύει να μεταφέρει την πρεσβεία της στην Ιερουσαλήμ, παρά την ταπεινωτική ήττα της σχετικής απόφασης του Ντόναλντ Τραμπ στη γενική συνέλευση του ΟΗΕ, ίσως φαντάζει σαν κεραυνός εν αιθρία για όσους δεν γνωρίζουν τις σχέσεις των δυο χωρών.

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Θα έρθει η λύτρωση το 2018; Τα …πεκινουά των δανειστών προδίκασαν την συνέχιση της ξένης εποπτείας

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ
Οσοι προσβλέπουν στο ερχόμενο καλοκαίρι για τον τερματισμό της ξένης εποπτείας, των μνημονίων και όλων των δεινών που έχει επιφέρει στη χώρα η δανειακή ομηρία φοβούμαι ότι μάλλον θα απογοητευθούν.
Η επαχθής σχέση εξάρτησης με τους πιστωτές δεν θα τελειώσει τον Αυγουστο του 2018 γιατί παρότι ψάχνουν να βρουν τρόπους ώστε να μη ξαναβάλουν το χέρι στη τσέπη, εξακολουθούν να έχουν «φιλόδοξα σχέδια» για την χώρα μας.  
  • Μέχρι να την μετατρέψουν οριστικά σε χωνευτήρι σύγχρονης εργατικής δουλοπαροικίας, τύπου Εσθονίας, φτηνιάρικη τουριστική αποικία συνταξιούχων και ασφαλώς μόνιμο πάρκιγκ ανεπιθύμητων μεταναστών.

Το παρακάτω κείμενο διαβάζεται με δική σας ευθύνη και ψυχραιμία...


Το παρακάτω κείμενο διαβάζεται με δική σας ευθύνη και ψυχραιμία.
2013: Επίκαιρη Ερώτηση Προς τον κ. Πρωθυπουργό
Θέμα: «Ενιαίος φόρος ακινήτων. Μία νέα επιχείρηση κλοπής εισοδήματος και δήμευσης της περιουσίας των πολιτών»
Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν κατατεθεί και ψηφιστεί από την Βουλή των Ελλήνων δεκάδες μικρά και μεγάλα φορολογικά νομοσχέδια. Όλα είχαν στόχο την οικονομική αφαίμαξη μισθωτών και συνταξιούχων. Το τελευταίο νομοσχέδιο που έφερε προς...
διαβούλευση το υπουργείο Οικονομικών, είναι φανερό πως εκτός από την κλοπή του εισοδήματος, έχει στόχο και την δήμευση της περιουσίας των πολιτών.

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι του «προλεταριακού ανεθνισμού»

του Γιάννη Παπαμιχαήλ –

Ο πολιτικός «ρεαλισμός» μας επιβάλλει να διαπιστώσουμε, ίσως όχι ακριβώς το «τέλος της Ιστορίας», αλλά οπωσδήποτε ότι στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες το πάλαι ποτέ πατριωτικό πάθος, το δημοκρατικό και ταξικό πολιτικό σθένος των λαών και των κοινωνικών ομάδων που υφίστανται την εκμετάλλευση, έχει προ πολλού και «οριστικά» εξουδετερωθεί. ΠΗΓH

Βαλκάνια = προτεκτοράτα


Blogger: 

Με αφορμή την ονοματοδοσία του κράτους των Σκοπίων, ας βάλλουμε κάποια πράγματα σε σειρά. 

Θα δώσει η Ιταλία τη ‘μάχη των Εθνών’, συντρίβοντας ‘Γερμανό Αττίλα’ και Παγκοσμιοποίηση;

Το Ιταλικό κοινοβούλιο διαλύθηκε χτες, και οδευει προς εκλογές που θα γινουν στις 4 Μαρτιου 2018. Στο προηγούμενο διάστημα η χώρα συγκλονίστηκε από σημαντικά θεσμικά, οικονομικά και πολιτικά γεγονότα.
  • Γιατι οι εκλογές είναι κρίσιμες
Πέραν του ότι ο Ρεντζι απέτυχε να περάσει αναθεωρήσεις που να ισχυροποιούν το τραπεζικό Λόμπι εναντι ολων, πέρσυ το Δεκέμβριο, η Ιταλία, χώρα με σημαντικό ρόλο στην ΕΕ, αντιμετωπίζει θεματα επιβιωσης των εταιριών και των πολιτων της, λογω της καταστροφικής Γερμανικης πολιτικης. Λογω μεγεθους(3η μεγαλύτερη χώρα στην ΕΕ πλεον), το τι θα πραξει, αποτελεί σημαντικό για την Ευρώπη.
  • Ποιος είναι αντίθετος στην Παγκοσμιοποίηση;

Bail in, κούρεμα καταθέσεων και η Οδηγία BRRD

Συνέντευξη με τον καθηγητή τραπεζικού δικαίου Rodrigo Olivares-Caminal

Ενόψει της εσωμάτωσης της Οδηγίας για την εξυγίανση των τραπεζών, ο καθηγητής του Queen Mary University of London, Rodrigo Olivares-Caminal, εξηγεί με κατανοητό τρόπο τους όρους που κατακλύζουν την καθημερινότητά μας

Το νομοσχέδιο για τα «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής του ν. 4334/2015» που θα τεθεί σήμερα προς ψήφιση στη Βουλή περιέχει, μεταξύ άλλων, διατάξεις για την ενσωμάτωση της Οδηγίας για την εξυγίανση των τραπεζών.

Η παγίδα του Βερολίνου για την υποταγή της Ευρώπης: Η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης
Από την εμφάνιση του ανθρώπου ως ύπαρξη η συνείδηση και η νοημοσύνη είναι τα μοναδικά όπλα για την αντιμετώπιση κάθε κίνδυνου που απειλεί την υπόστασή του. Αν η συνείδηση και η νοημοσύνη χαθούν, θα μπορούσε να σημαίνει ότι η ίδια απουσιάζει από το σύμπαν.
Αυτό είναι ένας τεράστιος ηθικός λόγος για να εργαστούμε σκληρά ώστε να αποφύγουμε μία υπαρξιακή απειλή από το να γίνει πραγματικότητα. Σήμερα η αδυναμία του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τους διάφορους κινδύνους που προέρχονται από την άσκηση πολιτικής σημαίνει απώλεια του νοήματος που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές.

Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Αλλαγή «πίστας» στη σχέση οικονομίας-κοινωνίας

του Γιώργου Κοντογιώργη –

Για να κατανοήσουμε το αδιέξοδο που συνεπάγεται η συντηρητική περιχαράκωση των δυνάμεων της πολιτικής (και της Αριστεράς) είναι αναγκαίο να αξιολογήσουμε τον χαρακτήρα της σημερινής κρίσης και, μάλιστα, την εποχή μας, από τη δεκαετία του 1980 και εντεύθεν. Κατά την περίοδο αυτή, η ανθρωποκεντρική οικοδόμηση εστιαζόταν εντός της περιμέτρου του κράτους. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Η έξοδος από τα Μνημόνια και η νέα «μεγάλη ιδέα»

του Κωνσταντίνου Μπίτσιου –

Η οξύτατη κρίση που βιώνουμε από το 2010 ήταν το επιστέγασμα μιας περιόδου που έδωσε μεν στην Ελλάδα ανάπτυξη, αλλά ταυτόχρονα καλλιέργησε και εδραίωσε πολλές στρεβλώσεις και παθογένειες. Η ανάπτυξη ήταν σε μεγάλο βαθμό πλασματική. Στηρίχθηκε κυρίως στον δανεισμό και σε δημοσιονομικά ελλείμματα που τροφοδοτούσαν την κατανάλωση και μάλιστα κατά κανόνα την κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο επικείμενος βιασμός της Ευρώπης

του Μάκη Ανδρονόπουλου –

Πικρά χαμόγελα και αρνητική κίνηση της κεφαλής προκαλεί η ιδέα του Ινστιτούτου Ζακ Ντελόρ να γιορτάσει στις 5 Φεβρουαρίου 2018 την «Ημέρα της ευρωπαϊκής συνείδησης» στις 14.30-17.00 στο Théâtre de l’Odéon των Παρισίων. Η γιορτή περιλαμβάνει μουσικό ρεσιτάλ υπό τον παραινετικό τίτλο «Ευρώπη: Τι Πάθος!» και συζήτηση με το κοινό. Η είσοδος είναι ελεύθερη, κατόπιν εγγραφής. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

McKinsey: Η Ελλάδα κινδυνεύει από τον μαζικό τουρισμό

του Βαγγέλη Γεωργίου –

Ο Ευάγγελος Παπανούτσος σε ένα άρθρο του στο ΒΗΜΑ το 1961, ανέφερε ένα περιστατικό από το μεσοπολεμικό Βερολίνο. Όταν το 1936, ο Κώστας Κοτζιάς, Δήμαρχος Αθηνών τότε, επισκέφθηκε το Βερολίνο είχε την «τύχη» να συναντηθεί με τον Γερμανό ηγέτη, Αδόλφο Χίτλερ. Τότε λοιπόν, ο τελευταίος, στη συζήτηση που είχανε, του είπε ότι η Ελλάδα «Μπορεί άριστα να ευημερήσει αν καλλιεργήσει σε μεγάλη έκταση… την αγριόμεντα και τα άλλα μυρωδικά βότανα που είναι απαραίτητα την ευρωπαϊκή βιομηχανία φαρμάκων και αρωμάτων. Και αν οργανωθεί και τουριστικά για να έρχονται εδώ οι περιηγητές να βλέπουν τις αρχαιότητες». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


Ο παγκόσμιος χορός του χρήματος

Επιχειρούν να αποσυνδέσουν την κρίση απο την πιστωτική επέκταση και να την εντάξουν σε μια προβληματική που στηρίζεται στις κοινωνικές μεταβολές τις οποίες επιφέρει ο άυλος, ο γνωσιακός καπιταλισμός.

του Ηλία Καραβόλια

Ενώ οι αναλύσεις όλων σχεδόν των οικονομολόγων στηρίζονται στην υπερπιστωτική τόνωση της οικονομίας, στην υπερχείλιση ρευστότητας δηλαδή, κάποιοι σύγχρονοι διανοητές (π.χ. Badiou, Boutang ,Berardi, Marazzi,κ.α) υιοθετούν και μια άλλη οπτική για την αναζήτηση των αιτιών πίσω από τις κρίσεις. 

Πάρε – δώσε, κάτι θα μείνει

Η βαθύτερη κατεδαφιστική ουσία της πολιτικής των έκτακτων επιδομάτων κάθε είδους

Η καταστροφή της εργασίας είναι κάτι πολύ παραπάνω από την έλλειψη εισοδήματος που επιφέρει η ανεργία. Για παράδειγμα, οι ανθρώπινες διαστάσεις που φθείρονται, μένουν αγέννητες ή στάσιμες σε έναν άνεργο νέο, είναι πολύ περισσότερες από την άδεια του τσέπη. Ακόμα δηλαδή και εάν ο Άγιος Βασίλης ήταν πραγματικός και τα δώρα του (βλ. επιδόματα) είχαν μια σχετική αξία, πάλι θα έπρεπε να αναρωτηθούμε: Ζωή με δώρα και φιλοδωρήματα γίνεται; Εντελώς χοντροκομμένα και με μπόλικες αφαιρέσεις: Καλύτερα εργαζόμενος παρά επιδοτούμενος, ακόμα κι αν στο ταμείο έμπαιναν λιγότερα.

Με τις πλάτες ΕΚΤ και ΔΝΤ…

Η «ρουκέτα» Στουρνάρα διασταυρώνεται με ρητούς και υπόρρητους σχεδιασμούς των δανειστών για τη μεταμνημονιακή επιτήρηση της χώρας


Η πορεία για την ολοκλήρωση της μνημονιακής οκταετίας, με κάποιας μορφής έξοδο από την μνημονιακή επιτήρηση, φαίνεται μη αναστρέψιμη. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τον προσεχή Αύγουστο ο κύκλος της βίαιης προσαρμογής που επιβλήθηκε στην Ελλάδα –υπό ένα καθεστώς απόλυτης εξαίρεσης από κάθε θεσμικό, διεθνές ή ευρωπαϊκό, πλαίσιο– θα κλείσει. Το πώς ακριβώς θα κλείσει δεν είναι ακόμη σαφές. Η «καθαρή έξοδος» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση σημαίνει τη μετάβαση σε ένα καθεστώς επιτήρησης που δεν είναι ακόμη διαμορφωμένο. Η ευρωπαϊκή «κανονικότητα» στο σύνολό της είναι υπό διαπραγμάτευση, στο πλαίσιο της συζήτησης για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης που ήδη άνοιξε και, θεωρητικά θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Ιούνιο του 2018. Ποιο πλέγμα εξουσίας και με ποιες ισορροπίες ανάμεσα στους επιμέρους πόλους του –την Κομισιόν, τον πιθανό υπουργό Οικονομικών της Ευρωζώνης, τον ESM στην εκδοχή του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου και την ΕΚΤ– θα ασκεί την επιτήρηση στην ελληνική και κάθε «αποκλίνουσα» οικονομία δεν το γνωρίζουμε ακόμη.

To facebook λογοκρίνει και τον καθηγητή Δ. Πατέλη...


Δεν είναι η πρώτη φορά που λογοκρίνεται πανεπιστημιακός δάσκαλος (Μπλοκάρισμα περιεχομένου και ενεργειών από το Facebook) για το περιεχόμενο της σκέψης του και τις ενέργειες που επιτάσσει η συνείδησή του. Καταγγέλλω δημοσίως το εν λόγω μονοπώλιο "κοινωνικής δικτύωσης", το οποίο μας θέλει υποταγμένους κομφορμιστές των... ιδεολογικών δογμάτων του ευρωατλαντικού άξονα! 

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017

2018 και 4η αξιολόγηση.

«Ζούμε πραγματικά σ’ έναν εφιάλτη της οικονομίας-καζίνο»

Η Κάρι Πολάνιι Λέβιτ, στην παράδοση του κοινωνικού κράτους και του ελέγχου της αχαλίνωτης παγκοσμιοποίησης, μιλά για την ευρωζώνη, για τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τον αναπτυσσόμενο εθνικισμό στην Ευρώπη. Θεωρεί ότι ο καπιταλισμός-καζίνο υποθηκεύει το παρόν και το μέλλον των κοινωνιών και ευνοεί τα υψηλά εισοδήματα εις βάρος των φτωχών.
• Οπως έχετε πει, το κράτος πρόνοιας και τα συνδικάτα αναδύθηκαν σαν μιαν αυθόρμητη αντίδραση στο δόγμα laissez faire του 19ου αιώνα. Σήμερα που αυτό το κράτος πρόνοιας έχει σχεδόν αποδομηθεί παντού, ποια είναι η προοπτική για τη μεσαία και την εργατική τάξη;
Φυσικά οι προοπτικές δεν είναι καλές. Τι να πω; Βλέπουμε μια ισχυρή τάση για εκλογή δεξιών κυβερνήσεων στην Ευρώπη. Προ ημερών η Δεξιά στην Αυστρία αποφάσισε να συγκροτήσει κυβέρνηση με τους ακροδεξιούς -μια τέτοια κυβέρνηση σε μια χώρα στην οποία το κράτος πρόνοιας ήταν εξαιρετικά επιτυχημένο και η φτώχεια μειώθηκε σημαντικά. Ισως σε κάποιες από τις διχασμένες ευρωπαϊκές κοινωνίες το πρόβλημα να είναι πολιτισμικό και όχι οικονομικό. Τώρα πάντως οι προοπτικές δεν είναι καλές.

Πώς η Γερμανία κλέβει 84 δις κάθε χρόνο από όλους μας, με το ΕΥΡΩ!

Αν υπάρχει μία χώρα η οποία έχει κυριολεκτικά κατακλέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της, και το κάθε κράτος χωριστά, αυτή έχει όνομα. Λέγεται Γερμανία!  Στο Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έκλεβε τις χώρες με υποχρεωτική κατάσχεση της παραγωγής τους και παραγωγικών μονάδων, από αγροτικά προϊόντα ως επίταξη βιομηχανιών στην υπηρεσία του Χίτλερ. Ομως στην σύγχρονη Ευρώπη, η δουλειά γίνεται με τον πιο αθόρυβο, τον πιο ύπουλο τρόπο. Μέσω του σκληρού νομίσματος, του ΕΥΡΩ, και του Τραπεζικού συστήματος!
Πως κλέβει η Γερμανία τις άλλες χώρες

Οφειλόμενη απάντηση στον κ. Μαργαρίτη Σχοινά

του Όθωνα Κουμαρέλλα*
Γνωρίζουν όλοι πολύ καλά, ότι τα «success stories» των μνημονιακών κυβερνήσεων πείθουν ολοένα και λιγότερους Έλληνες. Έτσι, παρά τις «τονωτικές» ενέσεις της κυβέρνησης, τα κοινωνικά μερίσματα, τις «λοταρίες»… Παρά τα υποτιθέμενα πρωτογενή πλεονάσματα και την πτώση των spreads των ελληνικών ομολόγων, τον πακτωλό των ξένων επενδύσεων που περιμένουν δήθεν την ολοκλήρωση των «μεταρρυθμίσεων» για να μας κατακλύσουν…. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που πιστεύουν, ότι το 2018 θα είναι η χρονιά εξόδου από τα μνημόνια και ό,τι αυτά σήμαναν για τη χώρα και τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, εδώ και οκτώ χρόνια.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα...

 Ότι έλεγαν οι αμερικανοτσολιάδες του Γιωργάκη, επαναλαμβάνουν οι ίδιοι αμερικανοτσολιάδες του Τσίπρα! 
Vasiliki Siouti
Έχουν πλάκα αυτές οι "αναμνήσεις" του facebook που σου θυμίζουν παλιά ποστ. Να όπως αυτό που μου θύμισε μόλις τι έλεγαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πριν 7 χρόνια. Αυτά που λένε και σήμερα (ακριβώς όμως) οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΗΓΗ

Λαζόπουλος: Το καθεστωτικό όπλο της «αριστερής διαστροφής»

Μοντέρνα Τέρατα: Ο Λάκης με τα ψηλά κασέ
Λ. Λαζόπουλος: Παλιές και πιο πρόσφατες ‘αμαρτίες’
Γράφει ο aristerix
(Παλαιότερη ανάρτησή μας, 8/4/2013)
Σατιρικός καλλιτέχνης ο Λάκης. Αναμφισβήτητο το ταλέντο του. Μόνο που ό, τι λάμπει, δεν είναι πάντοτε χρυσός.
Αναμφίβολο και το χιούμορ του. Μόνο που υπάρχει το θέμα, πού το στρατεύει, ποια στερεότυπα αναπαράγει, προς τα πού στρέφει τα βέλη της σάτιρας κάθε φορά.
Πολλοί από τους παλαιότερους θαυμαστές του, έχουν πάψει προ πολλού να τον... παρακολουθούν. Έχουν γραφτεί πολλές και αξιόλογες κριτικές σχετικά με το ‘φαινόμενο Λαζόπουλος’. Περιοριζόμαστε σε μερικές μόνο παρατηρήσεις και στην υπενθύμιση μιας ‘μαύρης σελίδας’ του παρελθόντος.

Η εκρηκτική κοινωνική ύλη των νεόπτωχων

του Γιάννη Κυριόπουλου –

Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης βιώνονται καθημερινά, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, από το σύνολο των Ελλήνων. Η εκτεταμένη ανεργία, η επαπειλούμενη και ευτελισμένη εργασία, η δραματική μείωση του συνόλου των εισοδημάτων και η ευρεία αποασφάλιση συνθέτουν το ψηφιδωτό φτωχοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού μεγάλων στρωμάτων του πληθυσμού.
Προφανώς, οι επιπτώσεις κατανέμονται με διαφορετικό βάρος στη κοινωνική κλιμάκωση και με αυξημένη δριμύτητα στα μη ευνοημένα κοινωνικά στρώματα, όπως καταμαρτυρούν τα εμπειρικά δεδομένα. Εν τούτοις, τα φαινόμενα αυτά ακόμη δεν έχουν προσλάβει τα γενικά χαρακτηριστικά στο σύνολο του πληθυσμού, ώστε η κρίση να χαρακτηρισθεί ως γενική κρίση «ανθρωπιστικού χαρακτήρα». Μάλλον πρόκειται για κρίση με «ταξικά» χαρακτηριστικά. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο «Δούρειος Ίππος» του δρα Σόιμπλε

του Μάκη Ανδρονόπουλου –

Η μετεξέλιξη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο (EMF) αποτελεί τη μείζονα πρόκληση του Βερολίνου απέναντι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αν το ευρώ ήταν ένα project που ευνόησε με σκανδαλώδη τρόπο τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα και μετέτρεψε τη Γαλλία στο άλλοθι του γερμανικού imperium, το EMF θα είναι η ολική παράδοση της Ευρώπης στην απόλυτη εξουσία της Γερμανίας. Το σχέδιο «νέα Ευρωζώνη» θα είναι ο φερετζές της Γερμανικής Ευρώπης.  ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο Μακρόν ενδέχεται να έχει αντιληφθεί ότι το EMF είναι ο Δούρειος Ίππος του Δρα Σόιμπλε, αλλά ακολουθεί μια στρατηγική κατευνασμού, την οποία έχει πληρώσει κατ΄ επανάληψη ακριβά η Ευρώπη. Το Βερολίνο θέλει να κλείσει τη μετατροπή πριν τις ευρωεκλογές του 2019, διότι φοβάται μια ανατροπή των συσχετισμών που σήμερα το ευνοούν.

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Οι 33 θέσεις για τη Μεταρρύθμιση των Οικονομικών

Μια ομάδα οικονομολόγων απευθύνει έκκληση για μεγαλύτερο πλουραλισμό στη διδασκαλία των οικονομικών. Καταγγέλλουν τα νεοκλασσικά οικονομικά για δογματισμό. Τι προτείνουν για την εξέλιξη του κλάδου ενόψει της αυξανόμενης ανισότητας και των κρίσεων.



Πριν από πέντε αιώνες, ο Λούθηρος (φωτ.) φέρεται να θυροκόλλησε τις 95 θέσεις του σε μια εκκλησία στη Βιτεμβέργη, προκαλώντας την αλυσίδα των γεγονότων που οδήγησαν στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση.
Στις 12 Δεκεμβρίου, ο «αιρετικός» οικονομολόγος Στιβ Κιν «κάρφωσε» μια λίστα με 33 θέσεις στην πόρτα του London School of Economics. O στόχος της συμβολικής κίνησης ήταν να σηματοδοτήσει την ανάγκη για μια

Πώς Γερμανοί και Κομισιόν παριστάνουν τους ‘Κινέζους’, εις βάρος όλων μας, μέσω του ‘MIP’!


Α.Σμυρλής: Πώς Γερμανοί και Κομισιόν παριστάνουν τους ‘Κινέζους’, εις βάρος όλων μας, μέσω του ‘MIP’!

To 2011 η Ευρωπαϊκή Ένωση νομοθέτησε την ΜΙΡ (Macroeconomic Imbalance Procedure – Διαδικασία Εξομάλυνσης Μακροοικονομικών Ανισορροπιών), νομοθεσία στην οποία περιγράφονται οι μακροοικονομικές ανισορροπίες που δυνητικά απειλούν την συνοχή και την ίδια την υπόσταση της νομισματικής, τουλάχιστον, Ένωσης.
Τι προβλέπει η Ευρωπαική Νομοθεσία ‘Εξομάλυνσης Μακρο Ανισορροπιών’
Η πιο σημαντική ανισορροπία που μπορεί να συμβεί εντός της κοινής ζώνης είναι αυτή στο εξωτερικό εμπόριο. Η Ευρωζώνη δείχνει μοιρασμένη ανάμεσα σε έναν εξαγωγικό πυρήνα και μια εισαγωγική περιφέρεια. Ο δε πλεονασματικός πυρήνας δεν αυξάνει την δική του ζήτηση, ώστε να μειωθεί το χάσμα με τους ελλειμματικούς, δημιουργώντας φυγόκεντρες δυνάμεις μέσα στην ΕΖ, μιας και οι χώρες που πλήττονται αρχίζουν να σκέφτονται πως ίσως είναι καλύτερα η ανάκτηση του εργαλείου της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής παρά η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης που υπαγορεύει ο πυρήνας. Στην παραπομπή διαβάζουμε τις ανισορροπίες που η ίδια η Ένωση και οι αρχές της νομοθέτησαν και τα επιτρεπτά όρια κίνησής τους. Πρώτο-πρώτο διαβάζουμε αυτό ακριβώς το θέμα των πλεονασμάτων (=ελλειμμάτων) στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγώνΠάνω από 6% του ΑΕΠ τριετές μεσοσταθμικό πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών ή αντίστοιχο χρονικά έλλειμμα υψηλότερο του 4% σημαίνει κυρώσεις και κυρίως οικονομική εποπτεία από την Κομισιόν για να εξαλειφθεί αυτή η ανισορροπία’.
Πώς παραβίασε τη νομοθεσία η Γερμανία
Επομένως αν μια ευρωζωνική οικονομία παρουσίαζε 6,1% του ΑΕΠ της πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών για το 2011, 7,2% για το 2012, 6,7% για το 2013, 7,8% του ΑΕΠ για το 2014 και 8,8% για το 2015 λογικά θα έπρεπε να μπει σε κάποιο Μνημόνιο για να επανέλθει στην κανονικότητα που ορίζουν οι κανόνες. Στο σημείο αυτό ας δούμε, σύμφωνα με την Eurostat, τα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της γερμανικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια:

Παρατηρούμε πως η φίλη Γερμανία έχει υψηλότατα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, άνω του 6% του ΑΕΠ της και μάλιστα πέντε χρονιές συνεχόμενες, όχι μόνο τρεις!
Ιστορία των ευρω-πλεονασμάτων της Γερμανίας
Το θέμα αυτό σέρνεται βέβαια από το 2007, ήδη ο τότε πρόεδρος της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο έκανε συστάσεις στη Γερμανία να αυξήσει την εσωτερική της ζήτηση, άρα κατ’ επέκταση και τις εισαγωγές της, μετριάζοντας το χάσμα με την περιφέρεια. Φτάσαμε στο 2011 για να εσωτερικοποιηθεί σε νόμο το ζήτημα των ανισορροπιών εντός ΕΕ-ΕΖ, όπου ως ποινή ορίστηκε το 0,1% του ΑΕΠ της χώρας που θα παρακούσει τις συστάσεις, 30εκ€ για παράδειγμα αν υποθέταμε πως η Κομισιόν θα κινείτο κατά της Γερμανίας για την αυταπόδεικτη παράβαση των κανόνων της MIP, ποσό βέβαια ελάχιστο συγκριτικά στα 200-230δις€ που είναι τα ετήσια γερμανικά πλεονάσματα τα τελευταία χρόνια. Το ζήτημα όμως δεν είναι το πρόστιμο, αλλά το γεγονός πως αυτό το κομβικό θέμα για την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ-ΕΖ δεν συζητείται πουθενά! Η Γερμανία εν γνώση της υπονομεύει την Ένωση, καταστρατηγώντας τους κανονισμούς υπέρ της.
Τι κάνει η Κομισιόν;
Το ζήτημα είναι οι ενέργειες που οφείλει να αναλάβει η Κομισιόν για να λύσει δομικά το πρόβλημα αυτής της ανισορροπίας που γεννά διαλυτικές δυνάμεις της ίδιας της Ένωσης, να προχωρήσει δηλαδή στην επιβολή ενός Μνημονίου στη Γερμανία. Το αστείο της υπόθεσης είναι πως το Μνημόνιο για αυτές τις περιπτώσεις είναι από τα “καλά” καθώς δεν περιλαμβάνει περικοπές δαπανών και εσωτερική υποτίμηση αλλά τα ακριβώς αντίθετα, αυξήσεις δαπανών, μισθών, συντάξεων, γενικά αύξηση της εγχώριας ζήτησης, ώστε να αυξηθούν οι εισαγωγές με διττό στόχο: καταρχάς τη μείωση των τερατωδών εμπορικών πλεονασμάτων και ταυτόχρονα την αύξηση των εξαγωγών των ελλειμματικών, εφόσον σε αυτό το παίγνιο μηδενικού αθροίσματος που είναι το διεθνές εμπόριο, το πλεόνασμα του ενός ισοδυναμεί με το έλλειμμα του άλλου.
Οι Γερμανοί που κάνουν τους ‘Κινέζους’

Αποπροσανατολιστικά, φορείς της γερμανικής οικονομίας απαντούν πως τα μεγάλα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της χώρας τους τα τελευταία χρόνια δεν αφορούν το ενδοζωνικό εμπόριο αλλά το διεθνές. Αγνοούν ή κάνουν πως αγνοούν πως χωρίς την ευρωκρίση που η ίδια η χώρα τους συντηρεί και υποθάλπει με τις πολιτικές που επιβάλλει, συμβάλλει τα μέγιστα στη νομισματική ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας. Πως είναι τα διάφορα -exit που ο πρώην ΥΠΟΙΚ της Γερμανίας αρεσκόταν να επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο αυτά που διατηρούν χαμηλά την ισοτιμία του Ευρώ προς όφελος της γερμανικής εξαγωγικής μηχανής.

Αλέξης Σμυρλής, Οικονομολόγος
(Το αρθρο αναδημοσιευτηκε απο το thepressproject. Τιτλος και υπότιτλοι προστεθηκαν απο το new-economy.gr. Αυθεντικός τίτλος: Η α λα καρτ εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ, το παράδειγμα της MIP)
ΠΗΓΗ

Περιμένοντας την Ελπίδα…

του Γιώργου Τζεδάκι –

Στο εμβληματικό έργο του θεάτρου του παραλόγου “Περιμένοντας τον Γκοντό”, που έγραψε μετά τον πόλεμο (1948) ο Σάμιουελ Μπέκετ, ο Γκοντό δεν έρχεται ποτέ. Όπως, λοιπόν, ο Βλαντιμίρ και ο Εστραγκόν, οι δύο άστεγοι ήρωες του έργου, περιμένουν ματαίως τον Γκοντό, έτσι κι εμείς, σήμερα, στη χώρα του πολιτικού παραλόγου περιμένουμε ματαίως την Ελπίδα… Μόνο που εμείς δεν είμαστε δύο, αλλά εκατομμύρια άνθρωποι. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


Στο τραπέζι δημοψήφισμα για το ευρώ στην Ιταλία

Ανοιχτό αφήνει το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος το «Κίνημα 5 Αστέρων» για την παραμονή της Ιταλίας στην Ευρωζώνη. Αυτό δήλωσε το ανώτατο στέλεχος Λουίτζι Ντι Μάιο, εξηγώντας πως το κόμμα του επιφυλάσσεται για δημοψήφισμα στην περίπτωση που δεν καταφέρει να πείσει τις Βρυξέλλες να αλλάξουν οι οικονομικοί κανόνες. «Εάν τα καταφέρουμε, η Ευρώπη θα αλλάξει και δεν θα χρειαστεί δημοψήφισμα για το ευρώ. Ειδάλλως, θα ζητήσουμε από τους Ιταλούς εάν θέλουν να μείνουν ή να φύγουν». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Οι άδηλοι κοινοί παρονομαστές

του Γιώργου Κοντογιώργη –

Το μέλλον της ανθρωποκεντρικής εξέλιξης ανάγεται σε μια διαφορετικού τύπου «βιολογία», η οποία αφήνει πίσω της τόσο τον κλασικό ιδίως φιλελευθερισμό, όσο και τον σοσιαλισμό. Στη «βιολογία» αυτή, το «κεφάλαιο» και κυριολεκτικά η νομισματική οικονομία αποτελεί την συστατική πρώτη ύλη της εξέλιξης. Αντιθέτως, η διαλεκτική της ανθρωποκεντρικής ολοκλήρωσης επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ κοινωνίας και (οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού) συστήματος. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


Οι ευρωπαϊκές αξίες στην προκρούστεια κλίνη του μεταμοντερνισμού

του Ιωάννου Λάμπρου –

Στο επίκεντρο της συζήτησης για τις προοπτικές και τις προϋποθέσεις επιτυχίας του ευρωπαϊκού εγχειρήματος βρίσκονται οι ευρωπαϊκές αξίες. Φράση συχνά επαναλαμβανόμενη από κρατικούς και κοινοτικούς αξιωματούχους, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς. Η συγκεκριμένη φράση χρησιμοποιείται με τρόπο παραπλανητικό ωσάν να είναι αποκλειστικό γέννημα του Διαφωτισμού, γενικά και αόριστα, χωρίς οι αρχές αυτές να έχουν χριστιανικά και εθνικά σημεία αναφοράς. Αφαιρείται, αυθαίρετα, από τις αρχές αυτές το χριστιανικό και εθνικό τους περιεχόμενο και πλαίσιο. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


Το γερμανικό δόγμα για το ελληνικό χρέος


του Κώστα Μελά –

Η αντίληψη των Γερμανών, αναφορικά με το ελληνικό δημόσιο χρέος, ξεκινά από την εξής βασική θέση: από το 2018 και μετά η Ελλάδα δεν πρέπει να παράγει νέο χρέος. Για να μην παράγει νέο χρέος πρέπει να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα στο διηνεκές και μάλιστα το ετήσιο ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος πρέπει τουλάχιστον να καλύπτει την ετήσια πληρωμή τόκων. Το υπάρχον χρέος πρέπει να μειώνεται, αλλά θα αναχρηματοδοτείται με νέο δανεισμό από τις αγορές. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΏ


Το κελάρι με επιλεγμένα βιβλία - άρθρα



ΤΟ ΑΝΥΠΟΦΟΡΟ ΒΟΥΗΤΟ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ

 

 

 

 

Η ΑΤΕΛΕΣΦΟΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ 

 

 

 

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ









 
Εδώ θα μπαίνουν οι καλύτερες κατά την γνώμη μου εγγραφές, ή για την ακρίβεια αυτές που εγώ προσωπικά βρίσκω ως τις πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.



Σημαντικές αναρτήσεις



ΤΟ ΑΝΥΠΟΦΟΡΟ ΒΟΥΗΤΟ ΤΟΥ ΚΕΝΟΥ

 

 

 

 

Η ΑΤΕΛΕΣΦΟΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ 

 

 

 

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ









 
Εδώ θα μπαίνουν οι καλύτερες κατά την γνώμη μου εγγραφές, ή για την ακρίβεια αυτές που εγώ προσωπικά βρίσκω ως τις πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.




Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου 2017

Άλντους Χάξλεϋ: Όταν στους σκλάβους θα αρέσει η σκλαβιά

Μεταμοντέρνα αποικία διαρκείας

Πώς μεθοδεύεται η μετάβαση στη «μεταμνημονιακή πραγματικότητα»

Παύλος Δερμενάκης 
Εντός των ημερών η χώρα μπαίνει στην τελευταία περίοδο του τρίτου μνημονίου. Από το καλοκαίρι του 2015 έχει βέβαια τρέξει πολύ νερό στο αυλάκι, αλλά τα αποτελέσματα της κυβερνητικής διαχείρισης εξακολουθούν να επιδέχονται διπλή ανάγνωση. Η μία γίνεται μέσα από τα επικοινωνιακά γυαλιά της κυβέρνησης που βλέπει παντού επιτυχίες και βελτιώσεις στην πορεία της οικονομίας και της κοινωνίας. Η άλλη ανάγνωση, σχετίζεται με την ωμή πραγματικότητα που βιώνει ο λαός και είναι η συνεχής φτωχοποίηση. Παράλληλα, η κυβέρνηση πολιτευόμενη σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, έναν τομέα στον οποίο όπως αποδεικνύεται εκ των αποτελεσμάτων δεν είχε καμία προετοιμασία, εμπλέκει τη χώρα και το λαό σε ακόμα χειρότερες περιπέτειες.

Μνημόνιο μετά το Μνημόνιο;

Ο στριμωγμένος, ο φόβος και η φαγούρα της δράσης

του Βασίλη Καραποστόλη –

Όταν βλέπουμε τον σύγχρονο Έλληνα να αγανακτεί, επειδή λιγόστεψε το εισόδημά του, δεν πρέπει να νομίσουμε ότι λυπάται τόσο πολύ για τις απολαύσεις που χάνει. Ο ηδονισμός σε τούτο τον τόπο ποτέ δεν ρίζωσε τόσο βαθιά. Δεν ήταν το φαγοπότι που ονειρεύονταν οι φτωχοί, ήταν η σιγουριά πως όσα είχαν αποκτήσει δεν θα τους τα άρπαζαν κάποιοι ξαφνικά. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πού κάνει λάθος ο Γιάννης Στουρνάρας

του Μάκη Ανδρονόπουλου –

Πρόσφατα, ο Γερμανός αναλυτής Ρόμπερτ Χάλβερ της Baader Bank υποστήριξε πως μόνο εκτός ευρώ και με διαγραφή ολόκληρου του δημοσίου χρέους η Ελλάδα θα καταφέρει να ορθοποδήσει. Λίγες μέρες μετά, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας, στην ενδιάμεση έκθεσή του για το 2017, πρότεινε ευθέως την επιλογή μιας προληπτικής πιστωτικής γραμμής (συνεπάγεται δεσμεύσεις ενός μίνι Μνημονίου), αντί για “καθαρή έξοδο”. Αμφισβήτησε ευθέως την κυβερνητική στρατηγική, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.  Συνέχεια εδώ.

Το ταγκό δημοκρατίας και αγορών

του Γιάννη Κυριόπουλου –

Ο κόσμος στην εποχή μας συντίθεται κυρίως από τις συνιστώσες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και των ανοικτών αγορών. Προφανώς, με παρεκκλίσεις και στρεβλώσεις, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να συγκροτούν τον «κανόνα» και ουδόλως την εξαίρεση στη διαδικασία της δημοκρατίας και στη λειτουργία των αγορών. Πρόκειται για μια ιστορική «δολιότητα», δια της οποίας η εξέλιξη των φαινομένων αυτών κινητοποιείται από την πυκνή συσσώρευση των αντιφάσεων και οδηγεί σε ευρείας κλίμακας διαρθρωτικές συνθέσεις αναβάθμισης. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ


Τα νησιά, ο ΦΠΑ και οι μαθητευόμενοι μάγοι

του Δημήτρη Σκούτερη –

Είναι αυτό που ζούμε την τελευταία βδομάδα Νησιωτική Πολιτική; Ανακοινώθηκαν με τυμπανοκρουσίες (σύμφωνα και με δελτίο τύπου του υπουργείου της 20/12/2017) από τον υφυπουργό Νησιωτικής πολιτικής τα εξής μέτρα: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Πλέον σας έχουν πάρει χαμπάρι όλοι…

Το καλοκαίρι του 2015 ο Αλέξης Τσίπρας, ο μέχρι τότε φουλ αντιμνημονιακός, έκανε κωλοτούμπα, έπαιξε και κέρδισε.
Ο σημερινός πρωθυπουργός με τους παρατρεχάμενους τους, κατάφεραν να πείσουν μεγάλη μερίδα του λαού και ότι προσπάθησαν και απέτυχαν, και ότι το τρίτο μνημόνιο θα ήταν Light σε σχέση με τα δύο προηγούμενα (αν και περιελάμβανε μέτρα που οι διαχειριστές των δύο προηγούμενων μνημονίων δεν θα μπορούσαν ποτέ να περάσουν). Καταλυτικό ρόλο στο παραπάνω βέβαια έπαιξε ότι ο Τσίπρας και ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ ήταν μέχρι το 2015 η μόνη ελπίδα για να σκιστούν τα μνημόνια και μετά την κωλοτούμπα δεν υπήρξε ο χρόνος, οι συνθήκες, οι διεργασίες στο Κίνημα να αναπτυχθεί κάποια εναλλακτική πρόταση.

Κόβονται όλες οι «έξτρα» παροχές στο Δημόσιο

Του Κωστή Πλάντζου
Ανακαλούνται άμεσα και επανεξετάζονται από μηδενικής βάσεως οι πάσης φύσεως «έξτρα» παροχές, οι οποίες έχουν κατά καιρούς δοθεί σε εργαζόμενους από διοικήσεις ΔΕΚΟ και των υπολοίπων κρατικών φορέων, οργανισμών, δήμων κλπ. Επιπλέον ο υπουργός Οικονομικών θα αποφασίζει στο εξής για το μέλλον και όσων άλλων παροχών λαμβάνουν μέχρι σήμερα πέραν του μισθού τους οι εργαζόμενοι στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Τον πλήρη έλεγχο των μη μισθολογικών παροχών στο δημόσιο αναλαμβάνει και επισήμως πλέον το υπουργείο Οικονομικών, εφόσον ξεπερνούν σε αξία τις 5.000 ευρώ το χρόνο. Από την «κρισάρα» του υπουργείου Οικονομικών περνούν όμως και πολλές άλλες παροχές σε είδος. Από την υποχρέωση κατάρτισης οικονομικής μελέτης και έγκρισης των έξτρα παροχών, είτε χορηγούνται είτε πρόκειται να χορηγηθούν, δεν εξαιρούνται ούτε τα υπουργεία, ούτε οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης.