Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Θεωρίες συνομωσίας...

► Της Ioanna Ypsilanti:
• Ζούμε την ιδανική κατάσταση, για ψυχοπαθείς.
• Όχι μόνο εμείς! Όλος ο κόσμος!
• Η τραπεζική ελίτ έχει αγγίξει, πλέον, τις πιο παράφρονες και δολοφονικές πρακτικές της, διαπράττοντας εγκλήματα, για την υφαρπαγή μεγαλύτερου πλούτου, από τους πολίτες κάθε χώρας, με αδίστακτα και παράνομα μέσα, εξασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, την πλήρη ασυλία της, από τους νόμους.
• Ένα μάτσο βρικόλακες έχουν κλέψει, μέσα στην τελευταία 20ετία, το 100% του πλούτου του πλανήτη και συνεχίζουν.
Τα εθνικά χρέη αυξάνονται. Οι άνθρωποι πτωχεύουν, όσο περισσότερο κι αν εργάζονται, οι βασικές ανάγκες σε ενέργεια, νερό,τροφή, εκπαίδευση, περίθαλψη, σύνταξη, γίνονται ΧΡΕΟΣ! Γίνονται δόσεις! Πολλές και ανεξόφλητες!

Οι θνησιγενείς προσπάθειες, το αφεντικό και ο παλληκαράς

Όλες οι παλαιές και νέες προσπάθειες να ενωθεί η Ευρώπη σε μια ενιαία οντότητα, υπό μια ηγεσία, έχουν αποδειχθεί θνησιγενείς. Η πρώτη απόπειρα ήταν του Καρλομάγνου, γύρω στα 800 μ.Χ. και ακολούθησαν οι απόπειρες του Ναπολέοντα και του Χίτλερ. Όλες ήταν εφήμερες. Και στη Δυτική και στην Ανατολική Ευρώπη. Τα Έθνη ζητούν συνεργασία, αλλά με ανεξαρτησία. Απεχθάνονται τις απόπειρες κατάργησής τους. Συνέχεια εδώ

Η Ελλάδα, ο «ευρωστρατός» και από πίσω η Γερμανία

Οι διεργασίες για τη δημιουργία ευρωπαϊκής αμυντικής δομής εγείρουν ένα κρίσιμο ζήτημα για την Ελλάδα. Είναι η ένταξη των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σ’ αυτή τη δομή λύση στο πρόβλημα της εθνικής ασφάλειας; Όσοι έχουν ήδη σπεύσει όχι μόνο να απαντήσουν θετικά, αλλά και να υψώσουν τη σημαία, δημιουργώντας την εντύπωση πως πρόκειται για αυτονόητο μονόδρομο, αναμασούν το ιδεολόγημα που σήμερα πληρώνουμε πολύ ακριβά. Συνέχεια εδώ

Societe Generale: Ακόμη μια προσποίηση στο ελληνικό πρόβλημα – Θα χρειαστεί 4ο πρόγραμμα, επισφαλής η έξοδος στις αγορές

Επίσης η επιτυχής και μακροχρόνια επιστροφή στις αγορές μέσω εκδόσεων ομολόγων εξακολουθεί να μας φαίνεται αόριστη αναφέρει η Societe Generale.
Για μια ακόμη προσποίηση όλων των εμπλεκόμενων πλευρών ότι διευθετήθηκε το ελληνικό πρόβλημα έλαβε χώρα στο Eurogroup στις 15 Ιουνίου του 2017 σύμφωνα με έκθεση της Γαλλικής τράπεζας Societe Generale.

O επόμενος πρωθυπουργός

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Λ​​ογικά, δηλαδή με τους όρους της κοινής και στοιχειώδους λογικής, ελπίδα να ανακάμψει το αποσυντεθειμένο πια και χρεοκοπημένο (υπό επιτροπεία επαχθέστατη) ελλαδικό κράτος, δεν υπάρχει. Για χίλιους-μύριους ολοφάνερους λόγους – θα αρκούσε όμως ένας και μόνος: Eίναι των αδυνάτων αδύνατο να έχει συνέχεια ιστορικής παρουσίας μια συλλογικότητα, στην οποία, δεκαετίες τώρα, δεν κρίνεται κανένας για τίποτα – ειδεχθέστατα κοινωνικά και πολιτικά εγκλήματα μένουν ατιμώρητα ή και πανηγυρικώς αμνηστεύονται. H παρανομία, η καταστροφή ή κλοπή κοινωνικής περιουσίας, είναι καθεστώς. Oι φυσικοί αυτουργοί της χρεοκοπίας εξακολουθούν ανενόχλητοι να απολαμβάνουν την εξουσία και τα λάφυρα της σύλησης του κοινωνικού χρήματος, έχοντας με νόμο εξασφαλίσει την ατιμωρησία των κακουργημάτων τους.

Με μνημόνια, λιτότητα και επιδείνωση εξαθλίωσης ως το 2060... και βλέπουμε!

Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη

Δυστυχώς, επαληθεύονται πλήρως, όσα πρόβλεψα για την οικτρή τύχη της Ελλάδας, από την αρχή της κρίσης, αν παρέμενε στο εγκληματικό περιβάλλον των μνημονίων. Είναι απίστευτο το πως οι πολιτικοί μας των 7 τελευταίων ετών αδυνατούν να κατανοήσουν, ότι δεν υπάρχει πια αλληλέγγυα Ευρώπη και εταίροι, αλλά ούτε και δανειστές, με την παραδοσιακή έννοια του όρου: Δηλαδή άτομα που να ενδιαφέρονται, απλώς, να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους. Αντιθέτως, πρόκειται για μια, 100% πια, γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, της οποίας το πρώτιστο ενδιαφέρον είναι επεκτατικό, και δευτερευόντως μόνο η εξασφάλιση της επιστροφής του χρέους Γιατί, πράγματι, τι να κάνει τα έστω πολλά δισεκατομμύρια του ελληνικού χρέους, που άλλωστε συνεχώς διευρύνεται χάρη στις γνωστές μεθοδεύσεις παροχής αόρατων (για την Ελλάδα) δανείων, εφόσον μπορεί να έχει δική της ολόκληρη την Ελλάδα: τα αεροδρόμια, τα τρένα, τα λιμάνια, τις παραλίες, τα νησιά, αλλά βέβαια, και τον αμύθητο πλούτο που μας βεβαιώνουν ότι κρύβει στο υπέδαφος και στον υποθαλάσσιο χώρο της η πατρίδα μας.

Πρεκαριάτο: Η βάση της γερμανικής ανάπτυξης

Το ότι η μεταπολεμική ανοικοδόμηση της -τότε Δυτικής- Γερμανίας οφείλεται στην αμέριστη υλική βοήθεια της Δύσης είναι γνωστό. Εκείνο για το οποίο δεν γίνεται πολύς λόγος είναι το πού οφείλεται η εξαιρετική αντοχή τής -ενιαίας πλέον- Γερμανίας στην σοβούσα καπιταλιστική κρίση, κατά την διάρκεια της οποίας μάλιστα έχει να παρουσιάσει μερικά αξιοθαύμαστα επιτεύγματα όπως π.χ. η μείωση του επίσημου ποσοστού ανεργίας στο ιστορικά χαμηλό 3,9% τον Δεκέμβριο του 2016. Είναι όντως παράδοξο το γεγονός ότι όλοι μιλούν για ένα σύγχρονο γερμανικό οικονομικό θαύμα αλλά κανείς δεν τολμάει να πει ότι θαύματα δεν γίνονται και να δώσει κάποια λογική εξήγηση.

Γνωρίζοντας ότι ξύνομαι στην γκλίτσα τού τσοπάνη, θα τολμήσω να πω ότι ακρογωνιαίος λίθος τού γερμανικού "θαύματος" είναι η αύξηση της φτώχειας και της ανισότητας. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και ο Spiegel διαπιστώνει: "Χώρες από όλον τον κόσμο ζηλεύουν την οικονομική επιτυχία της Γερμανίας και την βλέπουν ως πρότυπο. Όμως, μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια πολύ πιο ζοφερή πραγματικότητα. Μόνο λίγοι επωφελούνται από την οικονομική έκρηξη, την ώρα που οι μισθοί μένουν στάσιμοι και οι επισφαλείς συνθήκες εργασίας δυσκολεύουν εκατομμύρια ανθρώπων να τα βγάλουν πέρα (...) Ο κόσμος της εργασίας είναι αποδιοργανωμένος. Από την μια, υπάρχουν διευθυντικά στελέχη, ειδικοί και μέλη του βασικού εργατικού δυναμικού, οι οποίοι επωφελούνται από το ότι σπανίζουν οι καλά εκπαιδευμέοι εργαζόμενοι. Από την άλλη, είναι μια δεξαμενή εργαζομένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάλογα με τις ανάγκες και μετά να απολυθούν, μέσω ειδικών συμβάσεων μερικής ή προσωρινής απασχόλησης. Πολλοί απ' αυτούς εργάζονται εκτός των διατάξεων των συλλογικών διαπραγματεύσεων". (*)

Μπέρτολντ Χούμπερ, πρόεδρος μεταλλεργατών: "Για τον Θεό, πέρυσι είχαμε από τα μεγαλύτερα κέρδη στην ιστορία. Υπό συνθήκες όπως αυτές, θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους αξιοπρεπώς και δίκαια."