Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η κρίση ξεκίνησε με τη διάσωση της Γερμανίας απ' το Νότο. Του Π. Παναγιώτου

Στις αρχές της δεκαετίας του '00 η Γερμανία βρέθηκε αντιμέτωπη με το σπάσιμο της φούσκας τεχνολογίας και τηλεπικοινωνιών που οδήγησε στην παρ' ολίγο κατάρρευση εταιριών κολοσσών των δύο αυτών κλάδων, προκαλώντας ένα γενικότερο χρηματοοικονομικό πανικό που αντέστρεψε τη ροή των επενδυτικών κεφαλαίων και έσπρωξε τη χώρα στην ύφεση. Αντί τα κεφάλαια να βρίσκουν το δρόμο τους προς τις γερμανικές τράπεζες και τα γερμανικά περιουσιακά στοιχεία, αποδημούσαν, με τους επενδυτές να πουλούν οτιδήποτε γερμανικό και μεταξύ άλλων και τα γερμανικά τραπεζικά και κρατικά ομόλογα. Η ρευστότητα άρχισε να εξαντλείται και τα επιτόκια των γερμανικών ομολόγων πήραν την ανιούσα κάνοντας δυσκολότερη τη χρηματοδότηση της οικονομίας σε μία περίοδο που το κόστος από την απορρόφηση της ανατολικής Γερμανίας εξακολουθούσε να δημιουργεί πολύ αυξημένες ανάγκες.

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΨΗΦIΣΜΑΤΟΣ

--------------

Tα δυο Video έχουν ηλικία 2 χρόνων μερικές μόνο μέρες από το δημοψήφισμα. Δείτε τα και τα δυο, αφού είναι συμπληρωματικά και παρ΄όλη την απόσταση παραμένουν επίκαιρα. 

Το χρονικό του προαναγγελθέντος 3ου Μνημονίου – οι αυταπάτες 

Είχε συμφωνήσει εγγράφως με την τρόικα μια βδομάδα πριν το δημοψήφισμα!

Τί είδε ο ...Γιάνης;

 


Νεόπτωχοι με μηνιαίες αποδοχές €200 - €300

Οι εργαζόμενοι με αμοιβές 200-300 ευρώ τον μήνα είναι το νέο απογοητευτικό φαινόμενο που επικρατεί στην αγορά εργασίας.

Σύμφωνα με "Τα Νέα" πρόκειται για τη νέα τάση που εξαπλώνεται απ' άκρη σ' άκρη σε όλη τη χώρα και με ιλιγγιώδη ταχύτητα στην εποχή της συγκυβέρνησης των  ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όπου οι προσλήψεις με ευέλικτες μορφές απασχόλησης έχουν σπάσει όλα τα κοντέρ.

Ο Γενιτσαρισμός ως ανώτατο στάδιο της συστημικής «Αριστεράς»

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Όποιος διάβασε την προηγούμενη Κυριακή τον τίτλο της εφημερίδας Η Εποχή («Τώρα, τι θα γίνουμε χωρίς σκουπίδια;») και τη χιλιοφορεμένη κατηγορία περί «τυφλής σύγκρουσης», από μεριάς των εργαζομένων στους ΟΤΑ, σίγουρα ανατρίχιασε. Εκείνος ωστόσο που άντεξε να υποστεί ολόκληρο το άρθρο του Δ. Χρήστου στην Αυγή, ένιωσε την αηδία να αντικαθίσταται με πολιτική οργή. Ο τακτικός αρθρογράφος της κυβερνητικής εφημερίδας της «ανανεωτικής αριστεράς», τολμά να αντιστρέψει γκαιμπελικά την πραγματικότητα, μιλώντας για «ομηρεία των πολιτών από τους απεργούς» και να μας καλέσει να αγνοήσουμε την πραγματική ομηρεία εφ’ όρου ζωής χιλιάδων εργαζομένων συμβασιούχων από το μνημονιακό καθεστώς προσωρινής εργασίας και επιβάλλει και συντηρεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αφού καταδικάζει τις κινητοποιήσεις κλάδων εργαζομένων με τα γνωστά επιχειρήματα του Σκάι, καταλήγει να υπενθυμίσει: Κλάδοι όπως Ένοπλες Δυνάμεις και αστυνομία, «κρίσιμοι για τα κοινωνικά και εθνικά συμφέροντα δεν έχουν το δικαίωμα της απεργίας»!